Αθανασία Καλογιάννη: “Ο Μάγκας ήταν και είναι από τα πιο αγαπημένα έργα μου στην παιδική και εφηβική λογοτεχνία!” – ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Συνέντευξη στην Αλεξία Βλάρα.
- Πώς αποφασίσατε να φέρετε τον “Μάγκα” της Πηνελόπης Δέλτα στη σκηνή;
Μετά την επιτυχία του Θησαυρού της Βαγίας της Ζωρζ Σαρή, αποφασίσαμε να πάμε στη γυναίκα που θεμελίωσε την παιδική λογοτεχνία στην Ελλάδα. Γιατί, πριν την Πηνελόπη Δέλτα, δεν υπήρχε τίποτα. Μόνο μεταφράσεις ευρωπαϊκών έργων. Η Πηνελόπη Δέλτα ξεκίνησε το είδος στη χώρα μας – και πώς το ξεκίνησε; Με έργα που παραμένουν ολόφρεσκα μέχρι σήμερα. Ο Μάγκας δεν ανεβαίνει στο θέατρο, λόγω της δυσκολίας παρουσίασης του σκύλου. Εμείς πήραμε το ρίσκο και νομίζω ότι τα καταφέραμε – τουλάχιστον σύμφωνα με τις αντιδράσεις των παιδιών, των γονιών και των εκπαιδευτικών.
- Ποια στοιχεία της ιστορίας του “Μάγκα” σας κέντρισαν περισσότερο ως σκηνοθέτη;
Είναι οι ιδέες που διαπερνούν όλες τις δουλειές που έχω κάνει στο KidsTheater: φιλία, συνεργασία, αλληλεγγύη, κατανόηση και αισιοδοξία. Αυτά πιστεύω ότι πρέπει να είναι τα μηνύματα προς τα παιδιά. Αυτά ήταν χρήσιμα στην εποχή που έγραψε η Πηνελόπη Δέλτα και παραμένουν – ίσως ακόμα περισσότερο – επίκαιρα στις ημέρες μας.
- Ποιες προκλήσεις αντιμετωπίσατε κατά τη διάρκεια της παραγωγής της παράστασης;
Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν το πώς θα παρουσιάσουμε τον ίδιο τον Μάγκα. Εδώ ισορροπήσαμε σε λεπτό πάγο. Ο χαρακτήρας της Δέλτα έπρεπε να είναι έξυπνος, γλυκός περιπετειώδης και ενθουσιώδης. Ένα παιδί – σκύλος που θα είχε το παρουσιαστικό σκύλου, αλλά, παράλληλα, θα έκλεινε το μάτι στα παιδιά, ότι είναι κι αυτός ένα παιδί. Είχαμε την τύχη να συνεργαστούμε με τον Αλέξανδρο Κομπόγιωργα στα κοστούμια και τη Μαρία Φωκά στις μάσκες, που έκαναν εκπληκτική δουλειά.
- Πώς προσεγγίσατε τη διασκευή του κειμένου για να το προσαρμόσετε στο θέατρο;
Ο Μάγκας ήταν και είναι από τα πιο αγαπημένα έργα μου στην παιδική / εφηβική λογοτεχνία. Είχε γραφτεί, όμως, κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες και σκοπούς. Η Ελλάδα τότε ήταν ακόμα εύθραυστη και η Δέλτα ήθελε να παρακινήσει τα παιδιά να αγαπήσουν την πατρίδα, να τολμήσουν να δώσουν ακόμα και το αίμα τους για αυτήν. Ευτυχώς σήμερα τα δεδομένα είναι εντελώς διαφορετικά κι έτσι μπορέσαμε να επικεντρώσουμε τη θεατρική παράσταση τόσο στην κεντρική ιδέα της φιλοπατρίας, όσο, όμως, και στη φιλία, τη συνεργασία και την αλληλεγγύη.
- Πώς θα περιγράφατε την αισθητική και το στυλ της παράστασης;
Τον τόνο έδωσε ο Αλέξανδρος Κομπόγιωργας με τα κοστούμια και τα σκηνικά. Η απώλειά του, δεν μας επιτρέπει να χαρούμε την επιτυχία όσο θα θέλαμε. Έκανε εξαιρετική δουλειά. Ήταν ένας καταπληκτικός άνθρωπος και καταπληκτικός επαγγελματίας. Θέλαμε μια σύγχρονη παράσταση με τα δικά της χρώματα και σχέδια, που αφήνουν ένα έντονο αποτύπωμα στους θεατές, μικρούς και μεγάλους. Ο Μάγκας είναι πολύ γρήγορος σε ρυθμό, ώστε να κρατάει το ενδιαφέρον από την πρώτη στιγμή μέχρι το φινάλε.
- Ποιο μήνυμα ή θέμα θέλατε να μεταφέρετε στο κοινό μέσω αυτής της παράστασης;
Είναι διπλό το μήνυμα: από τη μία πλευρά είναι οι αξίες, που συζητήσαμε προηγουμένως, και από την άλλη, ότι «θησαυροί», όπως ο Μάγκας της Πηνελόπης Δέλτα, δεν ανήκουν σε μία άλλη εποχή, δεν έχουν μπει στο ράφι. Ο Μάγκας είναι διαχρονικό έργο. Πανέξυπνο έργο και πολυ-επίπεδο. Μιλάει στη γλώσσα των παιδιών. Και του χθες και του σήμερα και, πιστεύω, για πάντα. Αρπάζει το ενδιαφέρον των παιδιών με το εύρημα του «σκύλου που μιλάει» και ξεδιπλώνει μία συναρπαστική περιπέτεια με όλα τα χρώματα των συναισθημάτων. Αυτά τα έργα αξίζουν να ανεβαίνουν κάθε χρόνο.
- Ποιες είναι οι αντιδράσεις του κοινού που σας ενθαρρύνουν και εμπνέουν ως δημιουργό;
Το χειμώνα οι παραστάσεις μας κατέληγαν σε πάρτι. Συνηθίζω στο τέλος κάθε παράστασης να καλώ τα παιδιά να ανεβαίνουν στη σκηνή για να γνωρίσουν από κοντά τους ηθοποιούς. Ε, φέτος κάθε παράσταση ήταν μια γιορτή. Τα παιδιά λάτρεψαν τον Μάγκα. Ήθελαν να του μιλήσουν, να τον ακουμπήσουν, να βγάλουν φωτογραφία μαζί του… Έβλεπες τα πρόσωπά τους να λάμπουν από χαρά. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση για μία σκηνοθέτρια να βλέπει ότι η δουλειά της προκαλεί τόσο έντονα θετικά συναισθήματα στα παιδιά.
- Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη στιγμή ή σκηνή από την παράσταση που θεωρείτε ιδιαίτερα σημαντική ή συναισθηματικά φορτισμένη;
Είναι η σκηνή γνωριμίας του Μάγκα, του «σκύλου καλής οικογενείας», με τον Αφράτο, έναν σκύλο κοκκαλιάρη και αδέσποτο. Στη σκηνή βλέπουμε τα δύο σκυλιά που εκπροσωπούν διαφορετικούς κόσμους, να έρχονται σε επικοινωνία, να γνωρίζονται στην αρχή επιφυλακτικά, αλλά γρήγορα να συμμαχούν για να αντιμετωπίσουν μαζί τις δυσκολίες της ζωής. Είναι μία σκηνή γνωριμίας με το «άλλο», το «διαφορετικό». Η στιγμή που ανακαλύπτεις ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα που ενώνουν δύο άτομα, από αυτά που τα χωρίζουν.
- Πώς η πείρα σας ως σκηνοθέτης και ηθοποιός επηρέασε την προσέγγισή σας σε αυτήν την παραγωγή;
Είναι πάντοτε ευλογία αυτός ο διπλός ρόλος. Ως ηθοποιός γνωρίζω τα σωματικά όρια και ως σκηνοθέτης γνωρίζω μέχρι που μπορώ να τα φτάσω. Νομίζω ότι καταφέραμε με όλους τους ηθοποιούς και τους άλλους συνεργάτες του KidsTheater, να βγάλουμε το καλύτερο από τον καθένα και την καθεμία μας, για να έχουμε αυτό το αποτέλεσμα, που κερδίζει την αγάπη των παιδιών.
- Ποια είναι η μεγαλύτερη ελπίδα σας όσον αφορά την επίδραση που θα έχει η παράσταση στο κοινό;
Θα ήμουν πάρα πολύ χαρούμενη εάν η επιτυχία του Μάγκα, κάνει κι άλλες θεατρικές ομάδες να ανεβάσουν το έργο. Θα ήθελα ο Μάγκας να παίζεται κάθε σεζόν. Να κάνει τα παιδιά να απολαμβάνουν το έργο της Πηνελόπης Δέλτα, ολοζώντανο μπροστά στα μάτια τους. Να μεταφέρονται οι ιδέες και οι αξίες από χρονιά σε χρονιά.
- Ποια είναι η επόμενη πρόκληση ή έργο που θα θέλατε να αναλάβετε ως δημιουργός;
Είναι χαρά μου να σας ανακοινώσω ότι το Φθινόπωρο το KidsTheaterθα ανεβάσει τον «Μικρό Ήρωα». Θα ζωντανέψουμε στη σκηνή τους θρυλικούς χαρακτήρες του Στέλιου Ανεμοδουρά που έχουν γράψει ιστορία στο συλλογικό υποσυνείδητο. Ετοιμαστείτε για Γιώργο Θαλάσση, Κορίτσι Φάντασμα και Σπίθα σε μία περιπέτεια που ελπίζουμε ότι θα ενθουσιάσει και θα συγκινήσει μικρούς και μεγάλους. Ο πολιτισμός μας έχει μαργαριτάρια που δεν πρέπει να αφήνουμε να θαμπώνουν. Ο «Μικρός Ήρωας» είναι ένα από αυτά και ως τέτοιο θα το χειριστούμε.
της Αλεξίας Βλάρα για το theatromusicbooks.blogspot.com.
